Peuterpuberteit

 Om het minste of geringste krijgen ze een driftbui. Alles willen ze heel graag zelf doen en het meest voorkomende woordje is "nee". Peuters van een jaar of twee kunnen behoorlijk lastig zijn door deze peuterpuberteit. Hieronder een klein voorbeeld, misschien wel herkenbaar voor jullie.

Het is nog vroeg in de ochtend en mijn dochtertje wil graag snoep. Ik zeg dat dit niet mag omdat het veel te vroeg is om nu al snoepjes te eten. Eerst een boterham en daarna misschien een snoepje. Ze blijft aandringen omdat ze nu graag snoep wil en niet wil wachten tot na de boterham.  Ze pakt dan ook een stoel en duwt deze richting de kast waarin de snoepjes liggen. Ik pak de stoel van haar af en zeg tegen haar: Ik heb nee gezegd, straks kan je een snoepje eten. Wil je nu een lekkere boterham? Natuurlijk breekt er  iets in haar en voor ik het weet slaat, schopt en scheewt ze dat ik stom ben. Nadat ik het even aangekeken heb ben ik het zat. Ik zeg tegen haar dat wanneer ze niet ophoudt ze helemaal geen snoepje meer zal krijgen. Ze zucht diep. Ik begin te tellen ... één, een schreeuw...twee...nog een schreeuw ...en de laatste dat is ..... en nee drie hoef ik nooit te zeggen. Ze staat op snuit haar neusje (veegt af aan mouw) en zegt ik staaaa al hoor. Ik kijk haar aan en geef haar een knuffel.

Herkenbaar? Het gedrag van een peuter kan behoorlijk vermoeiend. Opeens krijgt hij of zij  een eigen willetje. De grenzen worden opgezocht  van wat kan en mag. Het is erg moeilijk om hier op de juiste manier mee om te gaan. We geven graag een aantal tips

Als een kind in de peuterpuberteit zijn zin niet krijgt kan het zijn dat dit overgaat tot een huil- of driftbui. De peuter is nog te klein om zijn ongenoegen te verwoorden en doet dit dus op zijn eigen manier.Belangrijk is dat je zelf rustig blijft. Buk zodat je ter hoogte van de peuter bent en kijk de peuter recht in de ogen aan. Vertel hem duidelijk dat hij dat niet mag doen (niet luisteren, slaan, schreeuwen, etc.) en geef hem een waarschuwing, dat als hij er mee doorgaat, er een straf volgt. Vertel ook heel goed wat de straf is (time-out plek). 

De peuter zal niet blij zijn en zeker in het begin blijven protesteren. Blijf gewoon rustig en laat de peuter op de time-out plek. Je laat hem daar, als hij van de plek afkomt, of doorgaat met schreeuwen, zet je hem terug en vertel je dat hij moet blijven zitten tot hij weer rustig is. Als de tijd om is en je kind weer rustig is, zeg dan dat hij van zijn plek af mag komen. Herhaal heel even wat hij niet meer mag doen. Het is weer goed en je komt er niet meer op terug.

De eerste paar keer zal dit moeilijk zijn. Je kind zal keer op keer van de plek afkomen en je moet hem misschien wel 10 keer terugzetten. Blijf heel consequent in wat wel en niet mag. Rustig blijven, en altijd eerst een keer waarschuwen, want de bedoeling is natuurlijk dat hij uiteindelijk reageert op alleen de waarschuwing.